Παραδοσιακό λουκάνικο – Ένας νόστιμος μεζές με μεγάλη ιστορία

Τα λουκάνικα έχουν ιστορία που φτάνει μέχρι την Αρχαία Ελλάδα!

Συγκεκριμένα, το αγαπημένο όλων μας λουκάνικο με πράσο ήταν αγαπημένο και των Αρχαίων Ελλήνων. Μάλιστα, όλα αυτά τα προϊόντα οι πρόγονοί μας τα ονόμαζαν «‘Αλλαντες» (εξού και ο όρος «αλλαντικά»). Ο όρος «λουκάνικο» μας ήρθε από την ιταλική επαρχία Λουκανία. Ακόμα κι αν δεν τα γνωρίζατε όλα αυτά, σίγουρα είστε εξπέρ στο να απολαμβάνετε τα λουκάνικα ψητά, τηγανιτά, στην ομελέτα, στην πίτσα, μαγειρευτά στο σπετσοφάι και στη φασολάδα!
Καπνιστά ή συντηρημένα στο αλάτι, παραγεμισμένα με φρέσκο ψιλοκομμένο χοιρινό, μοσχάρι ή γίδα, πικάντικα με μπαχαρικά και μυρωδικά, λεπτά ή παχουλά, ζουμερά ή στεγνά, τα λουκάνικα για να τα φτιάξεις θέλει τέχνη. Παλιότερα, η διαδικασία γινόταν στο χέρι με δύο κοφτερά μαχαίρια. Σήμερα, χρησιμοποιείται μηχανή του κιμά. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές και μυστικά όσον αφορά την παρασκευή του λουκάνικου, που διαφοροποιούνται ανάλογα την περιοχή, τα τοπικά κρέατα και προϊόντα, καθώς και την παράδοση. Γι’ αυτό και έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε πεντανόστιμα λουκάνικα:
– Θεσσαλίας: με χοιρινό κρέας, πράσα, κανέλλα και ξερό κρεμμύδι.
– Κρήτης: Με μια πικάντικη νότα καπνού που θυμίζει λίγο φασκόμηλο και κυπαρίσσι.
– Μυκόνου: Παχουλά, με μπόλικο χοιρινό λίπος, θαλασσινό αλάτι, αρωματισμένα με άγριο θρούμπι.
– Άνδρου, Τήνου, Σύρου: Με δυνατή μυρωδιά κρασιού και μαραθόσπορου.
– Μάνης: Με άρωμα δροσερό που οφείλεται στη φλούδα πορτοκαλιού.
– Κοζάνης: Μισό χοιρινό, μισό μοσχαρίσιο κρέας, μπούκοβο, κύμινο και κρασί.
– Αγρινίου: Κυρίαρχη εδώ η μυρωδιά φρέσκου και αποξηραμένου δυόσμου.
– Νάουσας: Με γιδίσιο ψιλοκομμένο κρέας, ρίγανη και πράσο.
– Τρικάλων: Πορτοκάλι, πράσο και χοντροκομμένο χοιρινό κρέας, αρτυμένο με άφθονο μαύρο πιπέρι.
Όποια λουκάνικα κι αν είναι τα αγαπημένα σας, σίγουρα θα λατρέψετε τη συνταγή που προτείνει εδώ ο σεφ μας, Μανώλης Μπούχλης.